O WSP脫LNOCIE G脫RNA IZBA

Nasz膮 wsp贸lnot臋 tworz膮 osoby pochodz膮ce z r贸偶nych 艣rodowisk, miejsc, b臋d膮ce w r贸偶nym wieku, nios膮ce te偶 r贸偶ny baga偶 do艣wiadcze艅, kt贸re po艂膮czy艂a mi艂o艣膰 do Boga. Pragniemy 偶y膰 w zgodzie z najwi臋kszym przykazaniem, kt贸re zach臋ca nas do kochania Boga i drugiego cz艂owieka聽(por. Mt 22,21).

Wierzymy, 偶e ka偶dy cz艂owiek bez wyj膮tku zosta艂 powo艂any do bliskiej, pe艂nej mi艂o艣ci wi臋zi ze swoim Stw贸rc膮. I to z tej relacji, kt贸ra jest zaprzeczeniem pustej, bezwarto艣ciowej religijno艣ci, wynika nasza wiara w Bo偶膮 dobro膰, Jego opiek臋 i Jego codzienne prowadzenie.

Wierzymy te偶, 偶e B贸g, stwarzaj膮c cz艂owieka na sw贸j obraz i podobie艅stwo, w艂o偶y艂 w niego pragnienie 偶ycia we wsp贸lnocie, w kt贸rej wzajemna mi艂o艣膰, szacunek i otwarto艣膰 tworz膮 w艂a艣ciwy fundament do zmierzenia si臋 z trudno艣ciami, jakie niesie ze sob膮 偶ycie.

Rozumiej膮c krucho艣膰 ludzkiej natury i jej podatno艣膰 na grzech, sami do艣wiadczaj膮c s艂abo艣ci, rzeczywisto艣ci grzechu i jego skutk贸w, staramy si臋 piel臋gnowa膰 w sobie postaw臋 mi艂o艣ci i akceptacji drugiego cz艂owieka, odmawiaj膮c sobie prawa do os膮dzania, wywy偶szania siebie nad innych, czy tym bardziej pogardy. Jednocze艣nie dostrzegamy bezwzgl臋dn膮 konieczno艣膰 pojednania si臋 z Bogiem i korzystania z Jego 艂aski uzdalniaj膮cej nas do prawego 偶ycia.

Nie uwa偶amy, 偶e jakikolwiek ko艣ci贸艂 czy zwi膮zek wyznaniowy ma monopol na prawd臋, ale 偶ywimy g艂臋bokie przekonanie, 偶e Bogu聽鈥瀖i艂y jest ten, kto si臋 Go boi i sprawiedliwie post臋puje” (Dz 10,35), bez wzgl臋du na p艂e膰, wiek, narodowo艣膰, wykszta艂cenie czy przynale偶no艣膰 wyznaniow膮.

Pragniemy, by 偶ycie ludzi wok贸艂 nas zosta艂o przemienione przez osobiste spotkanie z 偶ywym Bogiem i do艣wiadczenie Jego mi艂o艣ci. Temu pragnieniu chcemy podporz膮dkowa膰 偶ycie, wiedz膮c, 偶e zostali艣my stworzeni po to,聽鈥瀊y艣my ju偶 nie dla siebie samych 偶yli, lecz dla tego, kt贸ry za nas umar艂 i zosta艂 wzbudzony” (2Kor 5,15).